Welkom bij Onlineapotheek.co - Dé leverancier van medicijnen online

Openingsuren : Maandag tot zaterdag - 8u - 21u

benzodiazepines alternatieven

Benzodiazepines (en hun alternatieven)

Met de introductie van benzodiazepines zoals chlordiazepoxide (Librium) en diazepam (Valium) in het begin van de jaren zestig, is een nieuw tijdperk begonnen in de behandeling van slapeloosheid en angst. Deze kalmeringsmiddelen waren efficiënter en veel veiliger dan de oudere geneesmiddelen zoals barbituraten, meprobamaat en glutethimide. Doorheen de jaren bleven benzodiazepines de populairste middelen om te kalmeren. Sinds het midden van de jaren ’80, hebben nieuwe alternatieven de markt veroverd. Echter blijven benzodiazepines enorm geprefereerd.

Er zijn meer dan 12 benzodiazepines verkrijgbaar op de markt. Deze medicijnen hebben een gemeenschappelijke chemische basisstructuur. Een voor een verhogen ze de activiteit bij receptoren voor de neurotransmitter gamma-aminoboterzuur (GABA). Deze zender remt de activiteit van neuronen, waardoor de hersenen en het zenuwstelsel worden vertraagd, zodat men zich kan ontspannen. Ook bevorderen ze de slaap wanneer ze voor het slapen gaan worden ingenomen. Benzodiazepinen verschillen vooral in hoe snel ze worden geabsorbeerd, hoe lang hun effecten duren en hoe lang het duurt voordat ze het lichaam verlaten.

Ze worden voorgeschreven bij ernstige spierkrampen, trillingen, acute aanvallen, en alcohol- en drugsonttrekkingsverschijnselen. Maar hun belangrijkste toepassingsgebied is nog steeds de behandeling van angst en slapeloosheid.

Benzodiazepines zijn uniek efficiënt wanneer ze ingenomen worden door mond of intraveneus worden toegediend voor de snelle hulp van scherpe bezorgdheid en agitatie. Ze kunnen ook worden gebruikt om een persoon te kalmeren voor een operatie of om iemand te kalmeren die doodsbang is voor vliegen.

Bij patiënten met een paniekstoornis verminderen ze de anticiperende angst en de daaruit voortvloeiende neiging om plaatsen en situaties te vermijden die een paniekaanval zouden kunnen uitlokken. Benzodiazepinen kunnen ook nuttig zijn bij de behandeling van gegeneraliseerde angststoornissen.

Artsen schrijven soms ook een klein lichtere benzodiazepinenpillen zoals zolpidem of zopiclon voor als behandeling voor occasionele slapeloosheid.

Bijwerkingen van benzodiazepines

Het gebruik van kalmeringsmiddelen op korte termijn is relatief veilig, vooral in vergelijking met veel andere middelen. Ze kunnen gebruikt worden door mensen met de meeste medische aandoeningen en in combinatie met de meeste andere medicijnen. Een overdosis is bijna nooit dodelijk. Omdat benzodiazepinen een zeker risico op geboorteafwijkingen met zich mee kunnen brengen, zijn artsen voorzichtig met het voorschrijven van deze middelen aan zwangere vrouwen.

De meest voorkomende bijwerking is vermoeidheid of slaperigheid overdag. Kortwerkende medicijnen kunnen er ’s nachts voor zorgen dat men weer wakker wordt. Bij hogere doses kunnen benzodiazepinen de fysieke coördinatie en het evenwicht beïnvloeden, waardoor het risico op valpartijen en andere ongevallen toeneemt. Sommige benzodiazepines kunnen het geheugen verminderen zodat nieuwe informatie leren en behouden moeilijker worden. Oudere mensen zijn gevoeliger voor al deze bijwerkingen.

Alcohol intensiveert bijna alle bijwerkingen. Daarom raden artsen af om alcohol te gebruik of minstens de alcoholconsumptie te minimaliseren tijdens het gebruik van deze medicatie.

Verslavingsgevaar van benzodiazepines

Omdat de neuronen zich aan de aanwezigheid van deze geneesmiddelen aanpassen en onderactief zijn wanneer men ze afbouwt, kunnen benzodiazepines fysieke afhankelijkheid en ontwenningsverschijnselen veroorzaken. Bij langer werkende geneesmiddelen ontwikkelt de onttrekkingsreactie zich meestal na een maand of twee. Korter werkende middelen produceren een kortere en intensere reactie die binnen 24 uur na de terugtrekking begint. Met benzodiazepines die het lichaam langzamer verlaten, beginnen de symptomen verscheidene dagen na terugtrekking en pieken ze in ongeveer een week.

De gemeenschappelijkste terugtrekkingssymptomen zijn rusteloosheid, prikkelbaarheid, slapeloosheid, spierspanning, zwakheid, vage visie en een versnelde hartslag. Soms zijn deze symptomen moeilijk te onderscheiden van degenen van terugkerende slapeloosheid of angst. Het gebeurt zelden dat na abrupte terugtrekking van een kortwerkende benzodiazepine een patiënt aanvallen of hallucinaties heeft.

Om de terugtrekking te vergemakkelijken, wordt de dosis geleidelijk verlaagd. Als de patiënt deze middelen lange tijd heeft gebruikt, kan het proces maanden duren. Soms wordt een langer werkend medicijn vervangen door een korter werkend om de terugtrekking makkelijker te maken.

Na een paar maanden van gebruik is de fysieke afhankelijkheid van benzodiazepinen bijna universeel. Het is echter ongewoon voor mensen om het soort verlangen te ontwikkelen dat men ziet bij een opioïde gebruiksstoornis.

Benzodiazepinen alternatieven: antidepressiva

In het algemeen zijn antidepressiva, in het bijzonder selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI’s) zoals sertraline (Zoloft), even effectief en zelfs veiliger dan benzodiazepinen voor de langdurige behandeling van paniekstoornissen en gegeneraliseerde angst. Antidepressiva hebben het voordeel dat ze zowel depressie als angst verlichten en ze creëren minder risico op afhankelijkheid. Maar omdat antidepressiva meer tijd nodig hebben om in te werken, worden benzodiazepinen vaak voorgeschreven om patiënten tijdelijk te helpen. De dosis benzodiazepine wordt geleidelijk aan verminderd naarmate het antidepressivum in werking treedt.

Benzodiazepinen alternatieven: andere geneesmiddelen

Buspiron (BuSpar), gebruikt voor de behandeling van chronische angst, versterkt het effect van de neurotransmitter serotonine. Het is minder effectief dan benzodiazepinen en het duurt langer (enkele weken) om te werken, maar het is minder waarschijnlijk dat het lichamelijke afhankelijkheid veroorzaakt.

Ramelteon, een onlangs geïntroduceerde behandeling voor slapeloosheid, werkt op de receptoren voor melatonine, een hormoon dat helpt om de circadiane (24-uurs) cycli van het lichaam te reguleren. Het is goedgekeurd voor gebruik op lange termijn.

Antihistaminica zijn vrij verkrijgbare geneesmiddelen die soms als kalmeringsmiddel worden gebruikt. Difenhydramine (Benadryl) is het meest voorkomend. De bijwerkingen omvatten slaperigheid overdag en een wazig zicht.

Behandeling zonder geneesmiddelen

Oefeningen, spierontspanningstraining, yoga, ademhalingstraining en hypnose kunnen worden gebruikt om zowel slapeloosheid als angst te verlichten. Psychotherapie van verschillende soorten is nuttig voor de langdurige behandeling van beide. De meest zorgvuldig bestudeerde en vaak het beste alternatief voor benzodiazepinen en aanverwante geneesmiddelen is cognitieve gedragstherapie.

Voor slapeloosheid, kan deze cognitieve gedragsbenadering zowel slaapgewoonten als de manieren om over slaap te denken, veranderen. Patiënten leren om enkel naar bed te gaan wanneer ze slaperig zijn. Ook wordt aangeraden om geen televisie of elektronica te gebruiken minstens een uur voordat men het bed opzoekt. In plaats daarvan leren ze om ontspanningstechnieken en ademhalingsoefeningen te gebruiken. Rustgevende scènes visualiseren of neutrale geluiden horen kan ook helpen om in slaap te vallen. Ook leren ze onrealistische ideeën te herkennen en te veranderen, zoals de overtuiging dat ze zonder geneesmiddelen nooit goed zullen kunnen slapen.

Bij cognitieve gedragstherapie worden gedachten en gevoelens onderzocht en geanalyseerd. Men heeft speciale aandacht voor degenen die angst kunnen uitlokken of verlichten. Terwijl de therapeut helpt om zich bewust te worden van onrealistisch denken, leren ze ook nieuwe manieren om te reageren op angstaanjagende situaties, en oefenen ze technieken om hierop te anticiperen en om zich te ontspannen.

In de meeste studies is gebleken dat cognitieve gedragstherapie net zo efficiënt is al geneesmiddelen en hun effect houdt ook langer aan. Een combinatie van medicijnen en cognitieve gedragstherapie kan effectiever zijn dan een van beide alleen. Maar in sommige studies van slapeloosheid, is cognitieve gedragstherapie alleen al superieur aan de combinatie gevonden, mogelijk omdat patiënten minder toegewijd zijn aan de gedrags- en cognitieve technieken als ze weten dat ze kunnen terugvallen op een geneesmiddel.

Cognitieve gedragstherapie heeft weinig risico’s. Het belangrijkste nadeel is dat het training en ervaring vereist die veel clinici missen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *